Pokazywanie postów oznaczonych etykietą rakieta. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą rakieta. Pokaż wszystkie posty

sobota, 16 maja 2015

‘Laika the Astronaut’ Owen Davey



Łajka była samotnym pieskiem błąkającym się bezpańsko po ulicach Moskwy. Nie miała swojej rodziny, a ni miejsca gdzie mogłaby zamieszkać. Jej jedynym marzeniem było znalezienie rodziny, która by ją pokochała. 

Pewnej nocy ktoś jednak zauważył Łajkę i to, że jest bardzo samotna. Osoba ta postanowiła powierzyć suczce wyjątkową rolę.  Grupa naukowców wzięła ją do swego laboratorium i tam przygotowała wszystko do wysłania Łajki w kosmos. Kiedy piesek był gotowy został wystrzelony w rakiecie. Wszyscy ludzie na świecie poznali imię niepozornej suczki. 


Niestety, w pewnym momencie coś poszło nie tak i utracono połączenie z rakieta okrążająca Ziemię.  Pomimo tego, imię dzielnej suczki zostało zapamiętane, a jej podobiznę uwieczniono w książkach, znaczkach, itp.
Jednak nie był to koniec historii Łajki. Po wybuchu rakiety suczce udało się uratować i znalazła ona swoją kochającą rodzinę.



Koniec.

O rany! Co za przerażająca opowieść! Sięgnęłam po nią ze względu na oryginalny temat jak i ilustracje, ale sama historia jest naprawdę przerażająca. Pomijam pomysł na wysłanie biednego pieska w kosmos na marny koniec. No cóż, historii nie zmienimy. 

Jednak najbardziej przerażający jest koniec tej historii. Wiem, że w zamyśle autora miał on być jak najbardziej pozytywny, pełen nadziei jak i podnoszący na duchu. Dla mnie był straszny. Przecież wszyscy wiedzą jak się ta historia skończyła! No dobrze, dzieci może i nie, a to do nich skierowana jest ta pozycja. Ale czy happy end usprawiedliwia przeinaczanie prawdy przez autora? Dzieci nie powinny być oszukiwane.  To bardzo nieładnie.

Najlepszą rzeczą w ‘Laika the Astronaut’ są ilustracje. Nietypowe, trochę kanciaste, ekspresyjne. Utrzymane w ciemnej, kontrastowej kolorystyce. Bardzo mi się spodobały. 

Na pewno nie wrócę do tej pozycji, ani nie dam jej Emilce, kiedy podrośnie. Nie ma w niej ani morału, ani ciekawej historii. Nie ma nic oprócz świetnych ilustracji, a w tym przypadku nie są one w stanie uratować książki.

Pozdrawiam,
Kura Mania.